ปรึกษาปัญหาสุขภาพใจ
   หญิง
   วันที่: 4/12/2006
   เวลา: 07:35

 
รบกวนปรึกษาคุณหมอค่ะ เมื่อวันก่อนได้ออ่านหนังสือเรื่อง "สติบำบัด" แล้วทำให้คิดได้หลายเรื่อง

เรื่องมีอยู่ว่า หนูเป็นคนต่างจังหวัด เขามาเรียนมหาวิทยาลัยจบแล้วเลยทำงานต่อที่กรุงเทพฯ
แต่ชีวิตการเรียนกับการทำงานไม่เหมือนกัน ว่าการมาเรียนที่กรุงเทพต้องแข่งขันสูงแล้ว แต่พอมาทำงานต้องเจออะไรที่ซับซ้อนมากกว่า
เมื่ออยู่แล้วทำแล้วหนูไม่มีความสุขค่ะ

หนูทดลองอยูมาเรื่อย ๆ ร่วม 2 เดือนแล้วแต่มันก็ไม่ดีขึ้นอย่างไมกก็ปล่อยวางไปทำงานสายบ้างตามประสา เพราะไม่อยากสร้างความเครียดให้กับตัวเอง โชคดีที่นี่ไม่มีตอกบัตรเข้างาน
ด้วยใจจริง หนูอยากกลับไปอยู่ต่างจังหวัด แต่เป็นที่ทราบว่า ที่ต่างจังหวัดไม่ค่อยมีงาน และสายอาชีพที่ทำงานอยู่กฎหมายบังคับให้ฝึกงานก่อน 3 ปีและสอบด้วย จึงจะได้รับใบประกาศวิชาชีพ ถ้าจะไปฝึกงานที่ต่างจังหวัดเขาก็ไม่ให้เงินเดือน แต่หนูก็สามารถรับจ๊อบทำโน่น ๆ นี่ ๆได้ค่ะ
ทำให้หนูเกิดความลังเลใจมาช้านานเกือบปี สุขภาพก็ไม่ดี หน้าตาก็ไม่สดใส รู้สึกว่าตัวเองอยู่ในภาวะที่แย่มาก

เรื่องที่จะเรียนถามคุณหมอคือ
1.คุณหมอคิดว่าหนูควรจะเลือกลาออกแล้วลับไปอยู่บ้าน หรือเลือกทำใจให้เข้มแข็งแล้วทนอยู่ต่อไป เพื่อชนะใจตนเอง ไม่อ่อนไหวไปกับความอ่อนแอ
2.รู้สึกว่าตัวเองฟุ้งซ่านมาก เรื่องอยากทำโน้นอยากทำนี่เยอะแยะไปหมด เพราะเป็นคนที่มีความสนใจอย่างอย่างแต่ทำได้ไม่นานก็เบื่อ เพราะทำอะไรมันก็ง่ายไปหมด ทำให้เราหาตัวตนที่แท้จริงหรือสิ่งที่เราชอบไม่เจอ เหมือนอาชีพที่ทำอยู่นี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ชอบเลยสักนิด แต่ทำเพราะใคร ๆก็ว่าดี และเราก็เห็นว่าเงินเยอะดี แต่ทำงานค่อนข้างหนักและเดินทางบ่อย ๆ ทำให้สมาธิแตกง่ายมาก เพราะต้องรับมือกับความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
มีวิธีแก้โรคฟุ้งซ่านนี่หรือไม่ค่ะ
3.ช่วงที่ผ่านมา 4-5 ปีนี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นบ่อย ๆ ที่สำคัญโดนคนใกล้ตัวทั้งพ่อและเพื่อน โกหกแล้วเราดันจับๆด้ แต่เขาไม่ยอมรับ ซะจนเดี๋ยวนี้เหมือนแยกแยะความจริงกับเรื่องโกหกหรือเรื่องที่คิดเองไม่ค่อยออก มีวิธีช่วยให้เราแยกแยะสิ่งที่รับรู้หรือไม่ค่ะ
4. บางครั้งมันแย่มาก คิดอะไรไม่ออกเรื่องงานก็อยากจะจบ ๆ ปัญหาด้วยการจบชีวิต ซึ่งไม่รู้ว่ามันเกิดได้อย่างไร
อ้อ มีอีกปัญหาหนึ่งคือ ลึก ๆหนูรู้สึกเกลียดคุณพ่อมากเพราะท่านโกหกและมีคนอื่นทั้งที่คุณแม่เสียไม่นาน แล้วท่านก็ไม่ยอมทำงานอะไรเลย ทำให้กิจการของที่บ้านที่รุ่งเรื่องกับถดถอยหาแต่ลูกค้าเก่า ๆ เท่านั้น แล้วที่บ้านพี่ชายก็ไม่ได้มีงานที่ดี ๆ คือชีวิตจัดว่า ลำบากกัน เป็นภาพหลอนในความรู้สึกว่า ถ้าไม่มีงานทำ หรือไม่มีเงินจะลำบากแบบนี้ หนูกลัวมากเป็นปมมาตั้งแต่เด็กค่ะ นี่เป็นสาเหตุที่หนูเครียดเรื่องงานมาก
แต่ตอนนี้หนู "อยากมีชีวิตอยู่" และอยู่ออย่างมีชีวิตค่ะ สุขทุกข์บ้างรับมันไป

ขอบคุณมากค่ะ

   ความคิดเห็นจากคุณ drterd
    : drterd
   วันที่: 4/12/06
   เวลา: 16:20

 
อย่าเพิ่งไปไหนเลยครับ ผ่านจากตรงนี้ไปได้แล้วจะสบายขึ้น
เราไม่สามารถทำเฉพาะงานที่ชอบได้ แต่เราต้องทำงานที่"จำเป็น" ร่วมไปกับงานที่ชอบ
ตั้งเป้าหมายให้ถูกต้องเป็นไปได้ อย่าหวังเกินจริงว่าทุกคนจะดี มีความยุติธรรม แต่ก็ใช่ว่าจะเบื่อที่ทำงานตรงกันข้างเราต้องฝึกที่จะทำในสิ่งที่สำคัญ เรียนรู้สิ่งที่จำเป็น คุณไม่อยากทำงาน เบื่องานแล้วก็เลยไม่อยากไปทำงาน ยิ่งทำแบบนี้ก็ยิ่งเข้าสู่วงจรความเบื่องาน
แนะนำว่าควรทำงานให้ดีที่สุดไปทำงานให้ทัน ตั้งเป้าหมายที่การเรียนรู้การทำงาน การมีประสบการณ์ ส่วนเรื่องที่ชอบนั้นเมื่อคุณพึ่งตนเองได้ มีความมั่นคงแล้วจึงสามารถเลือกทำได้มากขึ้น
เรื่องพ่อนั้นต้องแยกแยะระหว่างความผิดของเขาซึ่งก็จริงแต่การเป้นพ่อก็นั้บว่าไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ จงทำดีต่อเขาเพื่อทำลายความโกรธที่ไร้ประโยชน์เสีย
การฝึกสมาธิ ดยคะหรือชี่กงจะช่วยคุณได้ และหากอารมณืยังเบื่อไม่หายการปรึกษาจิตแพทย์น่าจะช่วยคุณได้ครับ

© 2004-2009 คลินิก สุขภาพใจ http://www.drterd.com
เลขที่ 20/22 ปากซอยลาดกระบัง 8 ถนนอ่อนนุช ลาดกระบัง กทม.โทร. 0 27278684

Contact Webmaster